Προφίλ

dsc_1511Με λένε Γιάννη Μπούζα και είμαι 24 ετών. Γεννήθηκα στις 17 Απριλίου του 1992, στην πόλη Λιμπράζντ της Αλβανίας. Εδώ και 20 χρόνια περίπου ζω στη Θεσσαλονίκη. Είμαι απόφοιτος του τμήματος Βαλκανικών Σλαβικών και Ανατολικών Σπουδών, στο Πανεπιστήμιο Μακεδονίας. Γεννημένος σε μια βαλκανική χώρα και μεγαλωμένος σε μια άλλη βαλκανική χώρα, νομίζω πως προορίστηκα για αυτή τη σχολή.

Σε ηλικία 4 ετών περίπου ήρθα με την οικογένειά μου στην Ελλάδα, αναζητώντας ένα καλύτερο μέλλον. Άραγε το βρήκα; Πολλές φορές αναρωτιέμαι τι θα γινόταν αν δεν έφευγα από εκεί; Τι θα γινόταν αν δεν ζούσα όλα όσα έχω ζήσει έως τώρα εδώ; Κανείς δεν το ξέρει. Η ζωή μου μπορεί να πει κανείς πως παρουσιάζει πότε ενδιαφέρον και πότε πλήρη αδιαφορία.

Ονειροπόλος και ρομαντικός συνεχίζω να επιθυμώ αυτό που πολλοί άνθρωποι αποκαλούν αδύνατο. Από μικρό παιδάκι έπαιρνα στα χέρια μου την υδρόγειο σφαίρα και κοιτούσα τον πλανήτη με πολλή περιέργεια. Λατρεύω τα ταξίδια! Θα ήθελα να γνωρίσω διαφορετικά τοπία, τις ομορφιές της φύσης, τον κόσμο, τους ανθρώπους, τις ιδιομορφίες τους, τα διαφορετικά έθιμα και τον τρόπο ζωής τους. Βέβαια, το μεγαλύτερο ταξίδι μου είναι η εξερεύνηση του εαυτού μου. Όπως λέω πάντα «πριν γνωρίσουμε το διαφορετικό πρέπει να έχουμε γνωρίσει ήδη τον εαυτό μας». Εκείνος αποτελεί την πυξίδα για την αναζήτηση του κόσμου γύρω μας. Συνεχίζω να ανακαλύπτω τον εαυτό μου καθημερινά. Αυτό άλλοτε με τρομάζει και άλλοτε με ενθουσιάζει.

Θέλω να ταξιδεύω, έστω και μέχρι σε μια άλλη συνοικία της πόλης, να ψάχνω και να ψάχνομαι, να βλέπω και να παρατηρώ τον κόσμο. Με το ίδιο βλέμμα όπως τότε όταν ήμουν στο αυτοκίνητο, περνώντας τα σύνορα για πρώτη φορά. Ένα παιδί που δεν γνωρίζει από σύνορα, διαφορές, αντιπαλότητες και μίση. Ένα παιδί που το μόνο που ζητούσε ήταν να είναι χαρούμενο και να έχει τα παιχνίδια του. Έτσι θέλω να παραμείνω. Να έχω εκείνο το παιδί μέσα μου σε κάθε μου βήμα. Να μην ξεχνάω.

Εκτός από τα ταξίδια, μου αρέσουν και άλλα πράγματα στη ζωή όπως το θέατρο, ο αθλητισμός, το διάβασμα (διαβάζω το οτιδήποτε μπορεί να μου κινήσει την περιέργεια) και η συγγραφή. Χρόνια γράφω στα τετράδια, στους τοίχους. Από τις πρώτες τάξεις του δημοτικού, στο τότε «Σκέφτομαι και γράφω» οι δάσκαλοι με ενθάρρυναν να συνεχίζω να γράφω. Για μένα η γραφή είναι ένας τρόπος απελευθέρωσης των συναισθημάτων μας. Μας βοηθάει να βρούμε ότι ψάχνουμε. Το γραπτό μας αποτελεί κάτι σαν τον φανταστικό φίλο που είχαμε σχεδόν όλοι, όταν ήμασταν παιδιά.

Για κάποιο μεγάλο χρονικό διάστημα σταμάτησα να γράφω, αλλά πλέον θα ήθελα να συνεχίσω να αποτυπώνω στις σκέψεις και τις ιδέες μου. Ήταν μια σημαντική αφορμή να δημιουργήσω ένα προσωπικό blog στο διαδίκτυο, καθώς μου αρέσει η ιδέα να διαβάζουν τα κείμενά μου άνθρωποι που δεν γνωρίζω και που ίσως δεν τους γνωρίσω ποτέ από κοντά. Ελπίζω μέσα από τα κείμενα που θα αναρτώ να σας φέρω και να έρθετε πιο κοντά μου. Να γίνουμε μια παρέα και μοιραστούμε κοινά και διαφορές για κοινωνικά, πολιτικά, πολιτισμικά θέματα. Για θέματα που αφορούν τις ανθρώπινες σχέσεις, δηλαδή όλους εμάς.

Υ.Γ. Μπορείτε να με ακολουθείτε και στο facebook, στην σελίδα Όνειρα κοινωνικής νυκτός, την οποία διαχειρίζομαι και με άλλα άτομα.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s