ΣΗΚΩ ΚΑΙ ΖΗΣΕ

Ξημέρωσε ξανά. Ακόμα μία μέρα έχει ξεκινήσει. Εσύ όμως δεν έχεις εγκαταλείψει την προηγούμενη. Ξαπλωμένος στο κρεβάτι σου, δεν θέλεις να σηκωθείς για κανένα λόγο. Δεν γουστάρεις να ανοίξεις τα παντζούρια και τα παράθυρα να μπει καθαρός αέρας. Θέλεις να αναπνέεις τον ίδιο αέρα, να κάθεσαι κλεισμένος στο ίδιο δωμάτιο, να ζεις στη συνήθεια. Γιατί;

Κάτι μάλλον σου λείπει και προσπαθείς να αφήσεις τα πράγματα ίδια για να σου θυμίζουν στιγμές του παρελθόντος, έτσι; Τι περιμένεις όμως; Εκείνη; Τις ίδιες στιγμές που ζήσατε; Περιμένεις να χτυπήσει την πόρτα σου και να σου χαμογελάσει για ακόμα μια φορά; Δεν είμαι απαισιόδοξος,αλλά χρειάζεται να σηκωθείς. Όχι για να την ξεχάσεις, αλλά για να συνεχίσεις. Να κρατήσεις σαν φυλαχτό το πρόσωπο της και τις αναμνήσεις σας και να συνεχίσεις την ζωή σου εκ νέου. Ξανά από εκεί που εσύ ο ίδιος την σταμάτησες και αποφάσισες να αποκαλέσεις  τον εαυτό σου <<νεκρό>>.

Δεν είσαι νεκρός! Οι νεκροί δεν νιώθουν. Εσύ νιώθεις πολλά συναισθήματα μέσα σου. Συναισθήματα έντονα. Σήκω από το κρεβάτι σου, βάλε φως και αέρα στο δωμάτιό σου, πάρε το πρωινό σου ακούγοντας την αγαπημένη σου μουσική, φτιάξε τον καφέ σου όπως σου αρέσει να τον πίνεις και έπειτα πήγαινε στο παράθυρο. Τι βλέπεις; Παντού κίνηση. Οι άνθρωποι πάνε και έρχονται από κι από εκεί. Άνθρωποι βιαστικοί που τρέχουν να πάνε εγκαίρως στις δουλειές τους, άνθρωποι αγχωμένοι και δυστυχισμένοι ίσως. Κοίτα πιο πέρα όμως. Δεν φαίνεται να είναι όλοι δυστυχισμένοι. Υπάρχει μια μητέρα που παίζει με τα παιδιά της στο πάρκο. Όμορφη εικόνα, έτσι; Χαμογέλασες ήδη. Πιο δίπλα είναι ένα ζευγάρι και στα δεξιά τους ένας ηλικιωμένος που κοιτάζει τη θάλασσα.  Τον είδες; Κάθεται μόνος του καπνίζοντας την πίπα του. Άραγε τι σκέφτεται κοιτάζοντάς την θάλασσα; Ίσως κάποιο ταξίδι του στο παρελθόν, ίσως το ταξίδι που δεν κατάφερε να κάνει ποτέ, ίσως πάλι σκέφτεται φίλους που έχει να δει χρόνια. Ακόμη, μπορεί να θυμάται μέσα από τη θάλασσα κάποια αγαπημένη του. Κάνεις δεν ξέρει…

Βλέπεις όμως; Κάνουμε υποθέσεις για κάποιον που δεν ξέρουμε απλά επειδή μας κέντρισε το ενδιαφέρον για κάποιο λόγο. Ξέρεις γιατί; Επειδή, μέσα μας πάντα έχουμε την ανάγκη να μαθαίνουμε ανθρώπους και να συλλέγουμε εμπειρίες. Είναι ένας συναισθηματικός μηχανισμός που μας επιτρέπει να φανταζόμαστε και να ονειρευόμαστε τη ζωή μας και των άλλων. Η ζωή έχει πολλές διακυμάνσεις, πολλές μορφές και χρώματα. Το θέμα είναι να θέλεις να την συνεχίσεις.

Σκέψου, νιώσε, πράξε! Πάρε όλους τους θησαυρούς και τα μαθήματα που έχεις βρει στο δρόμο σου μέχρι τώρα, άνοιξε την πόρτα και βγες έξω! Οι άνθρωποι δεν πρόκειται ποτέ να σε περιμένουν, ούτε να μείνουν για πάντα μαζί σου στην πράξη. Το σίγουρο είναι πως θα υπάρχουν πάντα κάποιες στιγμές και κάποιοι χαρακτήρες που θα χαραχτούν στην μνήμη και την καρδιά σου για πάντα. Με αυτές τις εμπειρίες χρειάζεται να συνεχίσεις και να γνωρίσεις νέες καταστάσεις, καινούργιες περιπέτειες και ακόμη πιο τρελούς ανθρώπους. Αυτό είναι η ζωή: Μια μυστήρια θάλασσα που άλλοτε θα είναι φουρτουνιασμένη με κύματα και άλλοτε γαλήνια. Θέλει συνεχή τρέλα και θέληση να την εξερευνήσεις.

Μα πρόσεχε! Οι άνθρωποι μπορούν να σε βυθίσουν, γιατί οι άνθρωποι φίλε μου είναι σαν τα παγόβουνα στη θάλασσα: Είναι κρύοι, σκληροί και τόσο περήφανοι εξωτερικά. Δεν πρόκειται να «ανοιχτούν» τόσο εύκολα. Θέλουν να δείξουν αυτά που θέλουν προβάλουν στους άλλους και όχι αυτό που αποτελεί την προσωπικότητά τους και που πραγματικά είναι. Αυτό κρύβεται βαθιά και πρέπει εσύ να το εξερευνήσεις. Για αυτό λοιπόν, μην κάνεις αυτό το ταξίδι με το πλοίο σου, αλλά μάζεψε τα όνειρα και τους θησαυρούς σε ένα υποβρύχιο και επιβιβάσου. Αυτό που δεν φαίνεται στις κορυφές των παγόβουνων θα σε ενθουσιάσει και θα σε στιγματίσει. Οι άνθρωποι είναι περίεργοι όσο βαθύτερα εισέρχεσαι μέσα τους, όμως αξίζει να τους γνωρίσεις.

Η ζωή σου δεν έχει τελειώσει. Μόλις βρήκες μια ακόμη αφορμή για να ζήσεις. Εκεί έξω κάποιοι θέλουν να τους μάθεις και να σε μάθουν. Μην μένεις άλλο ναυαγός. Διεκδίκησε τα όνειρά σου, υπερασπίσου τις ιδέες σου μέχρι να σπάσεις, αγάπα με όλη σου τη δύναμη κι ας πονέσεις, νιώσε τον έρωτα και τη φιλία στις φλέβες σου. Μόνο έτσι θα καταφέρεις να ζήσεις αυτά που πραγματικά θέλεις.

Και τώρα που σου είπα αυτά που ήθελα να σου πω και έχεις ήδη ντυθεί και έχεις φορέσει το όμορφο χαμόγελό σου, ήρθε η ώρα να φύγω. Μη με ρωτήσεις γιατί και που. Δεν υπάρχει λόγος να αναλύουμε τα πράγματα που δεν τα καταλαβαίνουμε. Κάποια στιγμή ίσως ξαναβρεθούμε σε κάποιο πάρτι ή σε κάποια κορυφή βουνού να μιλάμε για ώρες για τις εμπειρίες μας και τις ζωές μας. Μη με κοιτάζεις έτσι. Πρέπει να φύγω. Μάθε να ζεις με την ιδέα ότι οι άνθρωποι κάποια στιγμή φεύγουν. Είτε από επιλογή είτε από τη ζωή. Για αυτό, ζήσε τις γαμημένες στιγμές σαν να είναι οι τελευταίες σου, σαν να μην υπάρχει αύριο. Και κάθε φορά που θα βρίσκεσαι στον πάτο, να θυμάσαι για ποιο λόγο θέλεις να συνεχίσεις να ζεις. Να σκέφτεσαι και να νιώθεις ακόμα πιο πολύ. Η ζωή είναι ωραία.

Γεια σου φίλε.

Whoa GIF - Find & Share on GIPHY

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s