ΝΑ ΜΑΘΕΙΣ ΝΑ ΕΚΤΙΜΑΣ ΡΕ…ΤΙ ΣΟΥ ΖΗΤΑΝΕ;

Πολλές φορές στη ζωή μας θα συναντήσουμε ανθρώπους που δεν θα εκτιμήσουν όσα κάναμε για εκείνους. Ακόμα και θα προσπαθήσουν να ξεχάσουν την συνάντηση. Πολλές φορές θα βρεθούμε σε καταστάσεις περίεργες που δύσκολα μπορούν να επιλυθούν όταν κάποιος από τους δύο δεν θέλει να βοηθήσει. Τι γίνεται όμως τα πράγματα πιστεύουμε πως πάνε ρολόι που λέμε και ξαφνικά όλα διαλύονται; Τι γίνεται όταν ο ένας από τα δύο πρόσωπα εξαφανίζεται χωρίς λόγο -διότι έτσι νομίζουμε πάντα στην αρχή- και αφήνει μαύρη πέτρα πίσω του;

Ζούμε στην περίοδο όπου οι ανθρώπινες σχέσεις περικλείονται από λόγια ενθουσιασμού και συνδυασμούς λέξεων που θέλουν να σχηματίσουν κάτι. Κάτι στο οποίο λείπει το συναίσθημα, αλλά ζητάει την ηδονή της μιας βραδιάς. Σε μια εποχή που όπως εύστοχα έχει αναφέρει η Κατερίνα Γώγου σε κάποιο ποίημα της αποτελείται από νάνι φαΐ και πήδημα. Ο καθένας κοιτάζει τον εαυτούλη του για να περάσει καλά και μόλις βρεθεί κάποιο εμπόδιο κάνει αυτό που κάνουμε σχεδόν όλοι μας για να εξιλεωθούμε: Να ζητήσει μια απλή συγγνώμη και ύστερα χωρίς να τον νοιάζει καν η απάντηση σου, φεύγει ανακουφισμένος θεωρώντας πως με την συγχώρεση ήταν τίμιος και οι ειλικρινής. Δεν είναι έτσι όμως…

Κανένας μας δεν έχει δικαίωμα να πληγώνει τα συναισθήματα του άλλου. Χωρίς να βγάζω τον εαυτό μου απ’έξω, μπορώ να πω πως και εγώ έχω πληγώσει και έχω πληγωθεί. Όπως όλοι μας. Πάντοτε θα πληγώνουμε και θα πληγωνόμαστε και δεν αυτό δεν μπορεί να αποφευχθεί. Είναι οι κανόνες του παιχνιδιού. Μπορούμε παρόλα αυτά να είμαστε δίκαιοι και αληθινοί απέναντι στους άλλους, ειδικότερα όταν το θέμα αφορά τις ερωτικές σχέσεις. Τα λόγια μας να συμπίπτουν με τις πράξεις μας. Είναι η πυξίδα για την αφετηρία μιας ανθρώπινης σχέσης και δυστυχώς πολλοί λειτουργούμε χωρίς αυτήν. Νομίζουμε ότι χωρίς την πυξίδα αυτή θα μπορέσουμε να ζήσουμε με κάποιον. Για αυτό και πάντοτε παραμένουμε μόνοι με τα λόγια που τα κάναμε υποσχέσεις αντί για πράξεις.

Είναι απαραίτητο να είμαστε ειλικρινείς πρώτα απέναντι στον εαυτό μας και έπειτα στον άνθρωπο με τον οποίο μοιραζόμαστε κοινές στιγμές. Όταν δεν τηρείς τα λόγια σου δεν μπορεί να σε συγχωρέσει κάποιος, καθώς δεν σε ανάγκασε ο ίδιος να τα ξεστομίσεις. Το έκανες από μόνος σου επειδή έτσι ένιωθες. Έτσι, ένα πρώτο βήμα είναι να ξέρουμε τι νιώθουμε και τι λέμε και να διακρίνουμε τα συναισθήματα από τις εξάρσεις του ενθουσιασμού και της καύλας της στιγμής ή της εποχής. Οι άνθρωποι δεν είναι μηχανήματα που όποτε θέλουμε πατάμε τον διακόπτη να σβήσουν και όποτε έχουμε την ανάγκη τους, τα ανάβουμε. Είναι έμψυχα όντα με συναισθήματα.

Στις ανθρώπινες σχέσεις και δη στις ερωτικές είναι μείζον να συζητάς με τον σύντροφό σου για τα κοινά ενδιαφέροντα και τις βλέψεις του καθενός. Για αυτά που σας ενώνουν και όσα σας χωρίζουν. Θεωρείς με αυτό τον τρόπο πως θα υπάρχει κατανόηση, επικοινωνία και αμοιβαία ανταπόκριση. Όταν στα λόγια διακρίνεις ομόνοια και κοινούς στόχους, δημιουργείται η ιδέα ότι με την κοινή θέληση, μπορεί να γεννηθεί κάτι όμορφο. Αισθάνεσαι την παρουσία του άλλου τόσο στα εύκολα όσο και στα δύσκολα. Αυτό σε οδηγεί στην ευτυχία, κάνοντας  τις σκέψεις σου να πετούν, όπως τα αποδημητικά πουλιά που ταξιδεύουν και μεταναστεύουν σε θερμότερες περιοχές για να ζήσουν.

Τι γίνεται όμως όταν τα λόγια μένουν λόγια; Η πραγματικότητα που θεωρούσες ραγίζει και σπάει σε κομμάτια και σε πληγώνει. Τα αισθήματά σου ματώνουν. Η πραγματικότητα που ήξερες δεν ήταν τίποτα άλλο από μια ψευδαίσθηση. Αυτή που εσύ θεωρούσες αλήθεια. Και τότε αντιλαμβάνεσαι πως είσαι μόνος, αισθάνεσαι σαν κάποιος κωμικός που ενώ τελειώνει το ρόλο του,  συνεχίζουν να γελούν μαζί του, καθώς παρόλο που έληξε η παράσταση του, φοράει ακόμα τα ρούχα και το μακιγιάζ του. Η απογοήτευση και τα ερωτήματα δηλητηριάζουν την καρδιά και σου και παραλύουν το νου σου. Σκέφτεσαι τι πήγε λάθος, αναρωτιέσαι που έφτιαξες. Καταλήγεις. Οδηγείσαι σε αδιέξοδο και μετά ξανασκέφτεσαι…Ο φαύλος κύκλος έχει ήδη δημιουργηθεί και είσαι μόνος σε αυτό.

Γιατί όμως όλα αυτά; Αφού στην αρχή είχαν μιλήσει για πολλά θέματα όπως η αλήθεια και το ψέμα και ξεκαθάρισαν τις προθέσεις τους. Τι άλλαξε; Ή μήπως δεν άλλαξε τίποτα και απλώς εσύ δεν κατάλαβες σωστά; Υπάρχουν πολλοί λόγοι που εσύ είτε δεν τους είδες λόγω του έρωτα σου για τον άλλον είτε ο άλλος τα κράτησε καλά κρυμμένα μέσα του με σκοπό να μην δοθεί. Να ήθελε να πάρει μόνο από εσένα, μήτε να δώσει μήτε να δοθεί. Να ζήσει μαζί σου μέχρι να θεωρήσει μόνος του το τέλος. Εξάλλου οι άνθρωποι είναι σαν τα παγόβουνα που κυλούν στη θάλασσα της ζωής. Βγάζουν στην επιφάνεια μόνο όσα θέλουν να προβάλλουν και όταν θελήσεις να τους αναζητήσεις, να μάθεις τι κρύβουν, τι αγαπούν και τι φοβούνται, τότε συγκρούονται μαζί σου και διαλύεσαι, ενώ εκείνοι όχι. Ο εγωισμός τους λειτουργεί ως πανοπλία. Δεν θα γυρίσουν να δουν αν ράγισες, έσπασες, έλιωσες. Δεν θα γυρίσουν…Θα συνεχίζουν την «ανεξάρτητη»πορεία τους αλλά παράλληλα θα είναι και βαθιά εξαρτημένοι από τις αντιλήψεις τους.

Δεν είναι απαραίτητα κακό να θέλεις να τερματίσεις μια σχέση εάν αυτό θέλεις πραγματικά. Θα πρέπει όμως να το κάνεις μαζί με τον άλλον και πρωτίστως να έχεις ξεκαθαρίζεις από την αρχή της σχέσης, τις προοπτικές που φαντάζεσαι για εκείνη. Δεν μπορείς να ξαφνικά να μην θες να μιλάς και να απαντάς στις ενέργειες και τα μηνύματα. Η στάση να μην επιδιώκεις να εξωτερικεύσεις τα όσα αισθάνεσαι, αφήνεις τον συνάνθρωπο σου έρμαιο στην σχέση να πιστεύει ότι αυτό που βλέπει είναι και η αλήθεια. Κανένας άνθρωπος δεν το αξίζεις αυτό.

Επιπρόσθετα, κάτι ακόμα που χρειάζεται να έχει κάποιος σε τέτοιες περιπτώσεις είναι να έχει μάθει να αναγνωρίζει τις πράξεις του και εκείνες του άλλου. Να ξέρει να εκτιμάει και να υπολογίζει τις ενέργειες που κάνει ο καθένας από μας για να σώσει ή να κρατήσει τον άνθρωπο του. Είναι πολύ σημαντικό να ξέρεις να εκτιμάς -ειδικά σήμερα- και να σέβεσαι, χωρίς να τα θεωρείς όλα δεδομένα αντιμετοπίζοντας τα με κυνισμό που σκοτώνει τις στιγμές, τα λόγια, το μυστήριο.

Οι κυνικοί άνθρωποι θα βρουν πολλά κρεβάτια να πλαγιάσουν και ακόμα παραπάνω στιγμές καύλας και «ανεξαρτησίας», όμως δύσκολα να βρουν κάποιον που θα τους υπολογίζει και θα σταθεί δίπλα τους. Και όχι επειδή θα σταθούν άτυχοι, αλλά διότι όταν τους βρίσκουν, τους απωθούν γιατί δεν μπορούν το σταθερό. Φοβούνται μην πληγώσουν. Έτσι λένε και σε έχουν πληγώσει χωρίς καν να προσπαθήσουν. Γιατί; Ίσως επειδή οι ίδιοι δεν μπορούν να εξισορροπήσουν μέσα τους τι χρειάζονται και πότε το χρειάζονται. Πάλλονται με τους εαυτούς τους ζώντας από εδώ και από εκεί για να βρουν κάτι και να το αφήσουν για κάτι άλλο.

Καταλήγοντας, νομίζω πως δεν χρειάζεται ούτε να ζητάμε ούτε να παρακαλάμε ανθρώπους. Όποιος θέλει μένει και ας κατοικεί σωματικά στην άλλη άκρη της γης. Αυτό που είναι απαραίτητο είναι να μην ξεχνάμε ανθρώπους που μας έδωσαν χαμόγελο να ζούμε έντονα τις στιγμές και φυσικά να ξέρουμε να εκτιμούμε και να σεβόμαστε εκείνους που θέλουμε να μας να γνωρίσουν. Δεν υπάρχει πιο όμορφο πράγμα να σε βρίσκει κάποιος ενδιαφέρον ως άνθρωπο και να θέλει να σε μάθει. Άφησέ τον και μην τον καταδικάζεις. Ίσως στο τέλος να καταλάβεις πως άξιζε να τον γνωρίσεις και να χαμογελάς. Αν πάλι είσαι ανένδοτος στις απόψεις σου, τουλάχιστον μην τον εγκαταλείπεις και χαθεί η επικοινωνία. Ακόμα και οι λίγες στιγμές που γέλασες, ξάπλωσες, κοιμήθηκες και ξύπνησες μαζί του, αξίζουν έτσι ώστε να ανταλλάσσεις μια καλημέρα αν δεν σου έκανε κάτι άσχημο. Μην τον αποφεύγεις. Την αχαριστία δεν την αγάπησε κανείς.

Πάνω από όλα πρέπει να παραμείνουμε άνθρωποι με αισθήματα και αγάπη μέσα μας. Η φράση του ποιητή του ανεκπλήρωτου έρωτα, Τάσου Λειβαδίτη από τον καλύτερο τρόπο να κλείσω το σημερινό μου παραλήρημα: <<Η πιο μεγάλη αρετή του ανθρώπου είναι να έχει καρδιά. Μα η πιο μεγάλη ακόμα είναι όταν χρειάζεται να παραμερίσει την καρδιά του>>.

 

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s